تبلیغات
قبله تهران (راه عاشقی)

قبله تهران (راه عاشقی)
ری قبله تهران است (مقام معظم رهبری)


آیه قرآن

هرکس حضرت عبدالظیم را در شهرری زیارت کند گویا امام حسین علیه السلام را در کربلا زیارت کرده است

آیا درد دین داریم

مگر می شود در بین مردم زندگی کرد و از احوالات و درد آنان بی خبر بود؟ مطمئنا اگر کمی چشم باز کنیم و ببینیم که دور و برمان چه میگذرد آن وقت است که آهی از نهادمان بر می آید که وای از دل امام زمان!

وای بر ما که زنده باشیم و حجت خدا مظلومترین فرد عالم باشد ...
وای بر ما که در زمان امام معصوم زندگی کنیم ولی به دوازده قرن غربت و تنهایی او عادت کرده و بی تفاوت باشیم و به دنیا سرگرم باشیم

آیا درد دین داریم

گاهی حس می کنم مغزم درد می کند، اینها نه از کار زیاد و روزهای پرمشغله است که از بیکاری تهوع آور به درد نخوردن است. که بنشینی زندگی ات را بریزی روز دایره ببینی هیچ جایش خدمتی نکرده ای به امامت، به دینت. گاهی دلم می خواهد بروم سر مزار شهدای گمنام و زار بزنم. حیف که باید مثل همیشه بی صدا اشک ریخت در این شهر پر از آشنا، در حکومت پوشالی یک من، در کالبد بی جان یک شخصیت.

آیا درد دین داریم

چقدر شده ما به خاطر شغلمان ، ، برای به دست آوردن آن دروغ بگوییم و حق دیگران را ضایع کنیم و .........، آیا شغل برایمان محبوبتر بوده یا خدا و رسول و اهل بیتش؟؟؟

چقدر شده برای آینده فرزندانمان و جمع آوری مال و منال ، دروغ بگوییم و سر دیگران کلاه بگذاریم و حق دیگران را ضایع کنیم و ................... حال آیا فرزندانمان برای ما محبوبتر بوده یا خدا و رسول و اهل بیتش و...

چقدر شده برای دفاع از طایفه خود و گروه و خط و حزب خود ، حق را ضایع کرده و ظلم ها کرده ایم و حقوقی را نادیده گرفته ایم ......... آیا طایفه و گروه و حزب برای ما محبوبتر بوده یا خدا و روسول و اهل بیتش و همچنین برادران و خواهران و ........

آیا درد دین داریم

ای کاش مبلغان دینی ما همانند استاتیدیشان کمی بصیرت داشتند و حرمت منبر رسول الله را می دانستند و می فهمیدند که این منبر جای تبلیغ دین خدا و رسول خداست نه عقاید شخصی و فتواهای دلی؟

ای کاش مسئولان فرهنگی ما به جای آنکه به فکر حفظ میز و منافع شخصی خود بودند به فکر این بودند که هر روز ساعتی را بگذارند و در کوچه پس کوچه های شهر سری بزنند آن وقت بود که شاید وقتی ساعت ها بر سر میز مذاکره قرار می گرفتند راحت تر می توانستند برای گسترش فرهنگ اسلامی در سطح جامعه تصمیم بگیرند! (ادامه مطلب...)

 

به طور کلی دینداری در این زمانه سخت است. حرف ما هم نیست. امام کاظم می‌فرماید: دینداری در آخرالزمان مثل اینکه شاخه‌ی خارداری را بخواهید با دست تراش دهید؛ ببینید چقدر سخت است.

عصر غیبت و ظهور مباحث بسیار پیچیده‌ای دارد که گاهی آدم به ترس می‌افتد و گاهی به امید. بنابراین آنچه مهم است «دینداری در زمانه ما» بسیار سخت و دشوار است. حالا چرا سخت است، شاید دلیلش این باشد که در این زمانه انحرافات زیاد است.

 

انسانهای دین داری که در کنار ما زندگی می کنند دو دسته اند:

دسته ای افرادی دین دار و خوب و سر به زیر و بی سر و صدا.

دسته ای دیگر در کنار دیندار بودن، دغدغه (توجه کن) دغدغه مسایل اجتماعی و سیاسی دین را نیز دارند.

گروه اول:

اهل نماز و روزه و عبادت و صله ارحام و روضه و سینه زدن و انفاق و.....هستند. آدمهایی مومن و دین دار . کسانی که نمازشون اگه کمی دیر بشه یا مجلس روضشون عقب بیفته ، یا ذکر از روی لباشون قطع بشه ، کلی استغفار می کنند. 

اما در رابطه با مسایل روز و امور سیاسی(به معنای پیدا کردن نقش مبارزاتی خود برای به کرسی نشاندن حق و مبارزه با ظلم و طاغوت ) چراغ خاموش حرکت می کنند و به یه عبارتی نگاه فضولاتی (یعنی بی ارزش و اضافی) دارند.

ببخشید متذکر می شوم ولی منظورم از این دسته پیرمردان یا پیرزنان سنتی(قدیمی) نیستند بلکه در بین همه اقشار (روحانی ، دانشجو ، استادو...) حتی برخی خواص از همین صنوف دیده می شوند.

گروه دوم:

علاوه بر ویژگی دین دار یودن گروه اول ، نسبت به اتفاقات اطراف خود دغدغه دارند  . حداقل در این پازل نقش خود را به خوبی می شناسد و ایفای نقش می کند. مثلا در ایام انتخابات با توجه به اصول و  اهدافش وظیفه شناسی می کند و حتی دیگران را نیز درگیر می کند و یا در مسائلی همچون فلسطین یا وحدت شیعه و سنی زمان شناسی می کند و حرکت می کند .

البته در گروه دوم قرار نیست همه یک جور فکر کنند چرا که برداشتها با توجه به اهداف و اصول آدمی ایجاد می شود و لی مهم این است که در این قسمت زندگی و دین هم دغدغه ای داشته باشد.

 

و روایت است خدا 124 هزار پیامبر را فرستاد تا بشر را هدایت كنند و آمدند و آمدند.

و سرانجام محمد(ص) را فرستاد تا دین كامل را عرضه كند. دینی به نام اسلام. دینی برای ابد. تا هدایت كند برای حركت در صراط. نه هر صراطی ،صراط مستقیم.

و بعد از محمد (ص) خیلی ها كینه از دین داشتند. و باید كاری میكردند. فرصتی پیش آمده بود كه به جنگ دین بروند. اما تنهایی نمیشد. باید مردم هم همراهی میكردند. زیرا در هر زمان مردم اند كه سرنوشت تاریخ را می سازند. و چه جنگی بهتر از آنكه با نام دین به جنگ دین بروی! پس سقیفه بر پا شد. و از آن نقطه بود كه فتنه آغاز ،و از دین محمد تفسیر ها بسیار ،و هر كس دین را به نفع خود تفسیر كرد.و آن روز علی هم بود.اما علی مانند دیگران نبود. او درد دین را داشت ،نه درد نفس را.و او حقیقت دین را می گفت و نه تفسیر خود را. اما...

امروز 1400 سال گذشته. و ما از دین می نویسیم و از علی و از فاطمه و....

و همیشه نوشتیم علی سكوت كرد و خون فرقش. محراب را سرخ كرد،و ای كاش می نوشتیم چرا؟!!

و همیشه نوشتیم فاطمه سیلی خورد، و پهلوی فاطمه شكست ، و محسن فاطمه در شكم اش شهید شد،و ای كاش می نوشتیم چرا؟!

و همیشه نوشتیم حسن صلح كرد، و تابوتش تیر باران شد، و ای كاش می نوشتیم چرا؟!

و همیشه نوشتیم حسین قیام كرد ، و سر حسین را بر نیزه كردند. و هر سال زار زار گریه می كنیم و بر سینه می زنیم ،و ای كاش می فهمیدیم  چرا؟!

و همه ی اینها از سقیفه شروع شد.اصلا ای كاش می فهمیدیم سقیفه چرا برپا شد، و در سقیفه چه گذشت و ...

و آنها خواستند كه ما از دین همین قدر بفهمیم كه برای علی و فاطمه و حسن و حسن و ...گریه كرد و اشك ریخت. و نخواستند كه بفهمیم چرا فرق علی شكافت،و پهلوی فاطمه شكست و زهر جگر حسن را سوزاند و خنجر گلوی حسن را بریدو ...

و تاریخ تكرار می شود. و هنوز هم نمی خواهند كه ما بفهمیم. بفهمیم كه آنها از خود گذشتند چون درد دین داشتند. و پای دین ایستادند.آخر اگر این را بفهمیم خیلی بد می شود.

آخر می گویند قرار است مهدی هم بیاید. می گویند وعده ی خداست. پس باید سقیفه برپا باشد ،تا بتوان جان او را هم گرفت.

آخر اگر مهدی بیاید و زنده بماند انتقام می گیرد.آخر او هم درد دین دارد.از آنها كه از دین كینه دارند انتقام می گیرند. انتقام خون آنهایی كه درد دین داشته اند.

اما سقیفه نشینان می خواهند كاری كنند، می خواهند باز فتنه به پا كنند.می خواهند مردم مهدی را همراهی نكنند، زیرا در هر زمان مردم اند كه سرنوشت تاریخ را می سازند.

نكند خواب بمانیم! اما نه، زمانش رسیده بیدار شویم.

زمانش رسیده ما هم درد دین داشته باشیم. زمانش رسیده نگذاریم سقیفه برپا بماند. زمانش رسیده پای دین بایستیم. زمانش رسیده تا اسلام ناب را بشناسیم. اسلام محمد(ص) را. تا هدایت شویم و صراط را بیابیم . نه هر صراطی را، فقط صراط مستقیم را.




[ یکشنبه 14 اسفند 1390 ] [ 02:05 ب.ظ ] [ مصطفی رسولی مهربانی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


روزی روزگاری اهالی دهكده تصمیم گرفتند تا برای نزول باران دعا كنند ، در روز موعود همه مردم برای مراسم دعا در محلی جمع شدند و تنها یك پسر بچه با خودش چتر آورده بود و این یعنی ایمان
بار خدایا چنین ایمانی بمن عطا فرما و من ایمانم را به تو می سپارم

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


امکانات وب

فال امروز
 پخش قرآن صوتی و تصویری