تبلیغات
قبله تهران (راه عاشقی)

قبله تهران (راه عاشقی)
ری قبله تهران است (مقام معظم رهبری)


آیه قرآن

هرکس حضرت عبدالظیم را در شهرری زیارت کند گویا امام حسین علیه السلام را در کربلا زیارت کرده است

وسلاحه البكاء    

و...مواظب باشیم

دشمن می خواهد خلع سلاحمان كند

در نگاه ژرف و عمیق امامان معصوم (ع) گریه بر مصائب حسینی عامل بسیار مهمی است برای زنده نگه داشتن راه و آرمان‌‌های نهضت تاریخی عاشورا . زیرا همین مراسم عزا از جنبه اجتماعی و سیاسی شور و حرارتی می‌آفریند که شیعه را در برابر حکام جور به تعارض و تقابل وامی‌‌دارد و مانع آسیب‌رسانی آنان به مذهب و ملت شیعه می‌گردد، و بدیهی است که اگر عزاداری‌ها و مرثیه‌سرایی‌ها با این انگیزه و هدف و با این آثار ارزشمند اجتماعی و سیاسی تحقق ‌پذیرد، نهضت کربلا زنده می‌ماند و در بستر زمان جاری می‌گردد.

 

همراهی انقلاب اسلامی با پرچم‌های در اهتزاز درآمده به علامت عزاداری امام حسین (ع) را باید معلول ارتباط گریه و عزاداری با اهداف مقدس و ارزش‌های والای نهضت کربلا دانست. زیرا گریه و عزاداری برای امام حسین (ع) بدون پیوند با حماسه و آرمان‌های پیشوای شهادت و تاثیرپذیری از آن فاقد فلسفه و اعتبار می‌باشد و این اصل و قاعده‌ای است که ائمه اطهار (ع) پس از شهادت امام حسین (ع) برای مکتب شیعه در همه اعصار و نسل‌ها به ودیعه نهادند و خواستار تکرار و استمرار آن شدند.

 

لازم است به این نکته اشاره کنیم که «اشک» در فرهنگ دینی ما از زمره سلاح های انسانی است.

گریه سلاح انسان است ، شیطان و دشمنان می خواهند این سلاح را از ما بگیرند و به اصطلاح خلع سلاحمان كنند .

گاهی قطره‏های اشک انسان، پیام آور هدفهاست . گریه بر شهید از این نوع گریه است . گریه بر شهید خوی حماسه را در انسان زنده می‏کند و گریستن بر سیدالشهدا (ع) خوی حسینی را در انسان احیا می‏کند ، و خوی حسینی چنان است که نه ستم می‏کند و نه ستم می‏پذیرد. آن کسی که با شنیدن حادثه کربلا قطره اشکی از درون دل بیرون می‏فرستد، صادقانه این پیوند با هدف والای سیدالشهدا (ع) را بیان می‏کند.

مجالس امام حسین تنها مجلس تخلیه عاطفه نیست بلکه این مجالس فرصت‌های بسیار خوبی را برای تداوم دین ایجاد می‌کند، بنابر این ما در عزاداری کارکرد‌های بسیار مهمی را می‌بینیم که این کارکرد‌ها پاسخگوی چرایی عزاداری است.

امام سجاد علیه السلام برای زنده نگه داشتن خاطره شهیدان کربلا، در مناسبتهای گوناگون بر عزیزانش گریه می کرد . اشکهای حضرت زین العابدین علیه السلام که عواطف را برانگیخته و در اذهان مخاطبان، ناخواسته مظلومیت شهدای کربلا را ترسیم می کرد، آثار پرباری برای تداوم نهضت عاشورا داشت و امروز این روش با پیروی از آن گرامی همچنان ادامه دارد و فرهنگ گریه بر سالار شهیدان عالم، همچنان تاثیرگذار بوده و در پیوند دادن عواطف و احساسات میلیونها عزادار عاشق با راه و هدف حضرت ابا عبدالله علیه السلام مهمترین عامل محسوب می شود . عشق به امام حسین علیه السلام در سوگواریها اشک می آفریند و این گریه های عزت بخش که افتخار شیعه می باشند هر سال در دهه محرم سیمای کشور اسلامی را به حماسه عاشورا نزدیک نموده و قیام امام حسین علیه السلام را در خاطره ها زنده می سازد . حضرت سجاد علیه السلام بنیانگذار فرهنگ سوگواری و گریه در میان مؤمنان، بعد از شهادت پدر ارجمند خویش در حدود 35 سال امامتش به این روش ادامه داد تا جایی که یکی از بکائین پنجگانه تاریخ نامیده شد . وقتی علت این همه اشک و ناله را از او می پرسیدند در جواب می فرمود: «مرا ملامت نکنید . یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم، پیامبر و پیامبرزاده بود، او دوازده پسر داشت، خداوند متعال یکی از آنان را مدتی از نظرش غایب کرد، در اندوه این فراق موقتی، موهای سر یعقوب سفید شده، کمرش خمیده گشت و نور چشمانش را از شدت گریه از دست داد، در حالیکه پسرش در این دنیا زنده بود . اما من با چشمان خودم پدر و برادر و 17 تن از خانواده ام را دیدم که مظلومانه کشته شده و بر زمین افتادند . پس چگونه اندوه من تمام شده و گریه ام کم شود؟»

               

مهم‌ترین کارکرد گریه و  عزاداری سیدالشهدا را جاوید کردن نهضت عاشورا و انتقال پیام‌های آن را به کل بشریت است . ازدیگر کارکرد عزاداری اباعبدالله معرفی الگوهای راستین و ایجاد پیوند عمیق عاطفی با آنها است.

این کارکردها ( گریه و عزاداری برای سالار شهیدان ) سبب شده است معاندان از این عزاداری‌ها برنجند و مرتب نسبت به این عزاداری عناد بورزند و شبهه افکنی و تردید افکنی کنند و به نظر می‌رسد ریشه همه این عنادها و تردید افکنی‌ها و شبهه افکنی‌ها به اهمیتی که عزاداری در احیای دین و در ایجاد فضای معنوی در جامعه و کارکرد‌های روانی ارزشمندی که دارد بر می‌گردد .

امام خمینی درمقایسه رژیم پهلوی با دولتهای اموی و عباسی می فرماید :

این‌ها كه می‌گویند به‌جای روضه تظاهر(ات) كنیم، نمی‌فهمند روضه چیست، روضه و گریه آدم‌ساز است

این مطلبی كه الان القا كرده اند به جوانهای ما كه تا كی گریه و تا كی روضه و اینها؟! بیایید تظاهر كنیم. اینها نمی فهمند روضه چیست؛ و این [را] كی تا حالا نگه داشته است، این را نمی فهمند، و نمی‌شود هم بهشان بفهمانیم. اینها نمی فهمند كه این روضه واین گریه آدم ساز است؛ انسان درست می‌كند. این مجالس روضه، این مجالس عزای سیدالشهدا این آن تبلیغات بر ضد ظلم، این تبلیغ بر ضد طاغوت است. بیان ظلمی كه به مظلوم شده تا آخر باید باشد. همین‌ها در عین حالی كه جوان‌های خودشان كه كشته شدند برایشان فریاد می‌زنند و چه می‌كنند، لكن بازی خوردند می‌گویند آن جوانها را از یادببرید! برای اینكه آنهایی كه به اینها تلقین می‌كنند اساس را سیدالشهدا می دانند. اساسی كه همه چیز را تا حالا نگه داشته، اوست. پیغمبر هم فرمود كه انا من حسین یعنی دیانت را او نگه می دارد، و این فداكاری دیانت اسلام را نگه داشته است، و ما باید نگهش داریم.این جوانها توجه ندارند، البته یك دسته اند [كه ] تزریق به اینها شده از [طرف ] اشخاصی.(جلد دهـم - صفحه 120)

 

امام خمینی (ره) در تبیین عزاداری و گریه بر امام حسین (ع) می فرماید :

حالا یک دسته‌ای آمده‌اند می‌گویند که نه، دیگر روضه نخوانید. نمی‌فهمند اینها که روضه یعنی چه، اینها ماهیت این عزاداری را نمی‌دانند چیست. نمی‌دانند که این نهضت امام حسین آمده تا اینجا، تا این نهضت را درست کرده،‌ این تابع، این یک شعاعی است از آن نهضت، نمی‌دانند که گریه کردن بر عزای امام حسین، زنده نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همین معنا که یک جمعیت کمی در مقابل یک امپراطوری بزرگ ایستاد. دستور است این، دستور عمل امام حسین سلام الله علیه دستور است برای همه: کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا دستور است به اینکه هر روز و در هر جا باید همان نهضت را ادامه بدهید، همان برنامه را. امام حسین با عده کم همه چیزش را فدای اسلام کرد، مقابل یک امپراطوری بزرگ ایستاد و نه گفت. هر روز باید در هر جا این نه محفوظ بماند و این مجالسی که هست، مجالسی است که دنبال همین است که این نه را محفوظ بدارد. بچه‌ها و جوان‌های ما خیال نکنند که مسأله، مسأله ملت گریه است، این را دیگران القاء کردند به شماها که بگوئید ملت گریه. آنها از همین گریه‌ها می‌ترسند، برای اینکه گریه‌ای است که گریه بر مظلوم است، فریاد مقابل ظالم است،‌ دسته‌هائی که بیرون می‌آیند، مقابل ظالم هستند، قیام کرده‌اند. اینها را باید حفظ کنید، اینها شعائر مذهبی ماست که باید حفظ شود، اینها یک شعائر سیاسی است که باید حفظ بشود. بازیتان ندهند این قلم فرساها، بازیتان ندهند این اشخاصی که با اسماء مختلفه و با مرام‌های انحرافی می‌خواهند همه چیز را از دستتان بگیرند و اینها می‌بینند که این مجالس، مجالس روضه، ذکر مصائب مظلوم و ذکر جنایات ظالم در هر عصری مقابل ظالم قرار می‌دهد. اینها ملتفت نیستند که اینها خدمت دارند می‌کنند به این کشور، خدمت دارند می‌کنند به اسلام، توجه ندارند جوان‌های ما. بازی این بزرگ‌ها را نخورید، اینها خیانتکارند، اینهایی که تزریق می‌کنند به شما، ملت گریه، ملت گریه، اینها خیانت می‌کنند. (صحیفه نور، ج 10، ص 30 - 32)

                

از ارزنده‏ترین آثار و برکات مجالس عزاداری و گریه بر ابی عبدالله حسین (ع) حفظ رمز نهضت حسینی است .

براستی ؛ چرا در دوران منحوص سلاطین و پادشاهان جور از برپایی مجالس عزای اهل بیت (ع) به خصوص سالار شهیدان جلوگیری می شد؟ آیا نه این است که عزای حسینی و امامان شیعه، سبب می شود که سخنوران و دانشمندان متعهد و انقلابی، مردم را از ظلم‏های حکومتها آگاهی دهند و انگیزه قیام آن حضرت که امر به معروف و نهی از منکر است به اطلاع مردم برسد؟

آری، اینگونه مجالس، آموزشگاهها و دانشگاههایی است که به بهترین روش و زیباترین اسلوب مردم را به سوی دین خوانده و عواطف را آماده می‏کند و جاهلان و بی‏خبران را از خواب سنگین غفلت بیدار می‏سازد و نیز در این مجالس است که مردم ، دیانت را همراه با سیاست، از مکتب حسین بن علی (ع) می‏آموزند.

گریه بر سید الشهدا (ع) و تشکیل مجالس عزای حسینی نه تنها اساس مکتب را حفظ می‏کند، بلکه باعث می‏گردد شیعیان با حضور در این مجالس از والاترین تربیت اسلامی برخوردار شده و در جهت حسینی شدن رشد و پرورش یابند.

کدام اجتماعی است که در عالم چنین اثری را از خود بروز داده باشد؟ کدام حادثه‏ای است مانند حادثه جانسوز کربلا که از دوره وقوع تاکنون و بعدها بدینسان اثر خود را در جامعه بشریت گذارده ، و روز به روز دامنه آن وسیعتر و پیروی و تبعیت از آن بیشتر گردد؟ از این رو باید گفت که در حقیقت مراسم عزاداری حافظ و زنده نگهدارنده نهضت مقدس امام حسین (ع) و در نتیجه حافظ اسلام وضامن بقای آن است .

»موریس دوکبری« (اندیشمند فرانسوی ) می‏نویسد:  »اگر مورخین ما، حقیقت این روز را می‏دانستند و درک می‏کردند که عاشورا چه روزی است ، این عزاداری را مجنونانه نمی پنداشتند . زیرا پیروان حسین به واسطه عزاداری حسین می‏دانند که پستی و زیر دستی و استعمار را نباید قبول کنند . زیرا شعار پیشرو و آقای آنان تن به زیر بار ظلم و ستم ندادن است.

قدری تعمق و بررسی در مجالس عزاداری حسین نشان می‏دهد که چه نکات دقیق و حیات بخشی مطرح می شود ،در مجالس عزاداری حسین گفته می شود که حسین (ع) برای حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگی مقام و مرتبه اسلام، از جان و مال و فرزند گذشت و زیر بار استعمار و ماجراجویی یزید نرفت؛ پس بیایید ،ما هم شیوه او را سرمشق قرار داده از زیر دستی استعمار گرایان خلاصی یابیم و مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دهیم... «

به شهادت تاریخ و روایات، حضرت یعقوب سال های طولانی در فراق یوسف با این كه می دانست زنده است، اشك می ریخت و گریه می كرد و یوسف را از یاد نمی برد. حضرت سیدالساجدین(ع) علیهالسلام نیز در نقش یک یادآور، همواره اندوه و رنج خویش را درباره آن ظلمها بیان میکرد و میگریست. گریه مداوم او بر شهیدان کربلا، بخصوص بر شهادت مظلومانه پدرش سیدالشهدا علیهالسلام، چون سلاح برنده ای بود که افشاگر مظالم رژیم حاکم بود. او آنقدر میگریست که بیم آن میرفت چشمهایش آسیب ببیند. هرگاه آب مینوشید، چنان میگریست که اشکهایش بر جام آب روان میشد. وقتی علت آن همه گریه را میپرسیدند، پاسخ میداد: چگونه گریه نکنم، در حالی که پدرم را از آب محروم کرده و لب تشنه کشتند؟ آبی که بر حیوانات صحرا و درندگان هم آزاد بود، از پدرم دریغ کردند! بیش از بیست سال گریه مدام و یادآوری آن داغهای جانسوز کربلا، نوعی مبارزه بود تا «حادثه» فراموش نشود. امام صادق علیهالسلام آن حضرت را در ردیف «بکائون» (بسیار گریه کنندگان) به حساب میآورد.

یکی از غلامانش وقتی او را در حالت گریه دید، به او گفت: آیا وقت آن نرسیده که اندوهت به پایان رسد؟ حضرت در پاسخ فرمود: وای بر تو! حضرت یعقوب علیهالسلام، بر فراق یک فرزند خویش آن همه گریه کرد و حسرت و تأسف داشت، ولی من با دو چشم خویش دیدم که پدرم و همه خاندانم را کنار من و در اطرافم سر بریدند ... .

 

 




برچسب ها: دشمن می خواهد خلع سلاحمان كند،
[ شنبه 26 فروردین 1391 ] [ 07:40 ق.ظ ] [ مصطفی رسولی مهربانی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


روزی روزگاری اهالی دهكده تصمیم گرفتند تا برای نزول باران دعا كنند ، در روز موعود همه مردم برای مراسم دعا در محلی جمع شدند و تنها یك پسر بچه با خودش چتر آورده بود و این یعنی ایمان
بار خدایا چنین ایمانی بمن عطا فرما و من ایمانم را به تو می سپارم

آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :


امکانات وب

فال امروز
 پخش قرآن صوتی و تصویری